3.8 yaşında yazmaya başladım

O ne ya, 3.8 yaş da ne demek ? Yazı mı, ama erken öğrenmesi çok sakıncalı cıkcık nasıl olur aaaa…

Şöyle ki, beni takip edenler bilir, ben eğitime karşıyım, uyku eğitiminden tut tuvalet eğitimine, emzik bıraktırma yöntemlerinden, okula, aklınıza gelebilecek modern çağ popüler kültürün çocuk bakımıyla alakalı dayattığı her türlü sistem şeysine karşıyım.

2 yaş sendromuna da inanmıyorum külliyen hurafedir, çocukların zamanı gelince heeerşeyi kendikendine yaptıklarına inanıyorum, elimde de kızım gibi bir kanıtım var, bakınız doğumdan beri kendi kendine uyuyan, uyutulmayan, kendi kendine yiyen, yedirilmeyen, bezi kendi bırakan, bıraktırılmayan, biberonu emziği kendi bırakan, bıraktırılmayan…Akışa bırakınız diye boşuna demiyorum, bırakın akışa, ohooo, ouyor anneler, heerşey oluyor hem de en kolayından pek güzel oluyor, inanın kuantum fiziği değil çocuk işi, basit, çocuk oyuncağı :p

Hadi abartmayayım, über kolay değil de, zor da değil yani şimdi tek çocuklu hayat.

10947354_10153024079569467_4466505259580865927_n

Bizim kız misal sabah kalkar, müjde bebekken 9 10da uyanan kız artık 7.5 8lerde ayakta, haha senin gibi uykucu kadına oh olsun diyen art niyetlileriniz vardır : Hayııır kızım beni ve bizi uyandırmıyor hiç, bebekken de uyanınca asla ağlayıp bizi uyandırmamıştı ki zaten. Bir tanecik kızım, süpersin sen, Uyanıyor misal şarkı söylerse sese kalkıyorum bakıyorum odasında makasla bişeyler kesip uhuyla yapıştırıyor, biz uyurken bize bebekler yapıyor, kendi elbiselerini giyip çıkartıyor, alt kata mutfağa inip süt yoğurt salatalık elma vb yiyor aç ise, bizim odanın kapısını falan kapatıyor bize ses gelmesin diye yahu…

Okurdum hamile iken daha sitelerde, çocuğu kalkmış da kapıları tekmeleyen mi ararsın, anneee diye böğüreni mi, illa anasını istiyormuş da uyku harammışi, anneler hep uykusuzmuş, e anlaat, ben dedim, bak kızım ben uykucuyum, sabah uyanamam bizi uyandırma, uyanırsan takıl sen, e tamam anne dedi ne dicek insan evladı bu da canavar değil ya.

Akıllı kızım, yalnız kalmaktan ve kendi oynamaktan bebekliğinden beri hoşlanır, bu huyuna extradan hasta oluyorum, açıkçası sürekli yanında birini isteyen insanları pek sevmem, misal sinemaya yalnız gidememek, yalnız tatile çıkamamak, evde yalnız kalmamak, saçmalık, e bu bebeklikten geliyor herhalde, asla yalnız bir şey yapmasına izin verilmeyen çocuklar, geleceğin sıkıntılı bünyeleri oluyor.

Şahsen ben yalnız kalmayı pek severim, hele yalnız tatil tadından yenmez, anneyim diye bundan mahrum kalacak değilim her fırsatta da yalnız kalabilirim elbette. E uyku da önemli, uykuma düşkünüm kardeşim, yatar uyurum, çocuklu olmam uykusuz kalacağım anlamına gelmiyor, kızım da bizi dinliyor işte, yani yapınca oluyor, zor değil.

Gelelim yazı meselelerine, çok saçma, benim gibi hiç öğretmeyen bir anne için şaşırtıcı oldukça. Ben eğitime karşıyım ya, ilkokulda yazı deersine her çocuğa aynı anda yazı öğretmeye de karşıyım, çıcuk bu zamanı gelmemiş de olabilir, önceden gelmiş de olabilir. Ne bileceksin ki, illa ödevler o saçma defterler, yazı yazmaya zorlanmalar, falanca çok güzel yazıyo sen niye yazamıyorsun diyen rekabetçi psikopat anneler, ay işim olmaz.

Ne renkleri ne şekilleri ne harfleri ne rakamları ne de saymayı öğretmedim, bizim evde hep serbest zaman var, kurulu aktivite, kaliteli zaman yok efendim bizde, saldım çayıra mevlam kayıra var, bebeğimle aktivite yok, at bahçeye gitsin toprak eşelesin, taş yesin var. Ay hastalanır çıkartma kışın değil, x arkadaşı suçiçeği hadi bizimki de kapsın da olsun diye yanına götürmece var. Hastalıktan da korkmuyoruz mikroptan da, ooh bağışıklığı gelişsin diyorum. Soğukta çamura mı battı, ıslandı mı, bişey olmaz çakı gibi olur, böcek mi yedi, he yesin afiyet proteindir şekerim.

Gel zaman git zaman bizim kızın en büyük hobisi resim, habire her yere bıkmadan resim çizer, 1 ay hindistanda çocukla nasıl gezdim ? Çantamda kalem kağıt ve resim defteri ile tabiki, minimum 1 saat konsantre olabilir, taş boyar, masa sandalye böyar, yerleri boyar, yaprakları peçeteleri boyar, yani aman ben kızımla biyere gidemiyorum durmaz diyemem, durur efendim durur, çocuğun dilini anlayan annelerin çocukları aya da gitse durur.

Belli zamanlarda sıkıntısı varsa, aşırı yorgun veya açsa arızaya bağlanabilir hakkıdır, bağlansın.

10671222_10153024079719467_3726032388285831334_n

Son dönemde baktım ki kara tahtasının kenarlarında, bazı çizimlerinin arkalarında, bir takım kağıtlarda ö a m n ş g z n gibi harfler var, bazıları kelimeler olmuş, öp umi nef gibi şeyler, tamamen doğaçlama, ben ya da babası öğretmedik ama ısrarla soruyor, burada ne yazıyor, e söylüyoruz, çocuk işte herşey kayıtta çok doğal olarak da harfleri tanımaya başlıyorlar demekki.

Yani o yazma hikayesi hurafe, isteyen istediği zaman öğrenir, illa hoıp ilkokul 1 oldun şimdi öğreneceksin demek ne saçmalık..Öğrenmeyedebilir, öğrenedebilir.

İnsanlar çeşit çeşit, bizimki de böyle bir tip işte, abartılı çocuk anne bloglarına ters köşeden saydırmaya devam 🙂 sevgiler.