Kreş Zamanı

Biliyorum kreş işi zor -genellikle anneler böyle düşünüyor- çünkü türkiye gibi bir ülkede eğitim sistemi yanlış ve kötü uygulanmakta. Ama alternatifler de var. Büyük şehirlerde özellikle  kreşler oldukça pahalı, gerçi paha göreceli bir kavram. Eğer yeterince paranız varsa hayat kolay. Devlet kreşlerininse çoğunun çok da iyi olmadığı aşikar. Çok iyi devlet kreşleri de var elbette o ayrı. Olay öğretmende bitiyor da olabilir biraz da zihniyet meselesi.

Son dönemde montessori kreşleri açılmış duyuyorum ama ne kadar uygulanabilir, nasıl sistemleri bilemiyorum. Montessori de Waldorf da bir hayat biçimi. İnsan çocuğunu waldorf sisteminde yetiştirip şehirde yaşamamalı , ya da evine plastik oyuncak alıyor olmamalı sanki. Yani etiket var gerisi yok. Hep böyle değil miyiz, içi boş kavramlar sanki. Türkiyede waldorf kreşi de 1 ya da 2 tane ve bir tanesi benim yaşadığım yerde, şansıma, ona başka yazımda değineceğim.

1425752_10152046602739467_1539020155_n

Biz, kızım 10 aylıktan beri oyun evine gidiyoruz, sahibi yabancı. Oyun evi kreş değildir. Oyun evi İngilterede her sokakta, her köşe başında olan, anneli bebekli kaynaşma yeridir. Bebekler kaynaşırken anneler muhabbet eder, birbirleri ile tanışır. Ben burada tüm çocuklu güzel arkadaşlarımı oyun evinde tanıdım. Çok memnun kaldım, kardeşlerim gibi desem yeridir. Türk anneler bana hayretle bakıyordu, ne kadar küçük çocuk, ne anlayacak, içeri ayakkabı ile giriliyor, diğer çoduklardan hasta olur vs gibi bahaneler ve sorular en çok duyduklarımdı. Ama hepsine kulağımı tıkadım. 2 aylık bebek de geliyordu, 3 yaşında çocuk da. Bu rahat yabancı anneler bana hep ilham oldu, benim içimdeki anneyi çıkartmama yardım ettiler. Zaten bu yapı meselesi, çocuk büyüdükçe anne rahatlıyor ama asıl önemli olan ilk dönemden o rahatlığı yaşamak ve yaşatmak. Çünkü ilk çocukluk yıllarında yapılan hataların ilerde büyük sorunlara yol açabileceğini, karakterleri etkileyeceğini biliyoruz.

1234868_10152046601849467_882141131_n

Taaa 6-7 sene öncesinde çocuğum yokken ismini sıklıkla duyduğum harika bir kreş var burada. Burası ile ilgili her daim pozitif hislerim oldu. Hamileyken, çocuğumu buraya yollarım anca derdim. Gel zaman, git zaman burası haftasonları oyun grubu yapmaya başladı.

1471207_10152046604269467_1481378214_n

İlk gittiğimde geçen sene yazdı, oyun evinden annelerle toplaşıp gitmiştik anımsıyorum da, kızım ufacıktı. Burası yazın da kışın da çocukların dışarda olduğu, doğa ile iç içe, börtü böcek, taş, kum, çamur oynadıkları ve çok mutlu oldukları, oldukça yaratıcı tam benim tarzım bir yer. Bazı anneler için yeterince ‘hijyen’ değil belki ama çocuklu ortamda hijyen en son aradığım şey. Nisan sonu kızımın doğumgününü de burada yaptım, bahçede.

1393217_10152046603614467_652318822_n

Bir kreş, bahçesizse, aşırı sterilse, eğitimciden çok psikolog var ise, annenin gözü boyanmaya çalışıyor ise ve herşey gıcır gıcır yeniyse beni itiyor. Ben her gün pislenen, kirlenen, tırmanan çocukların mutlu olduğu yerleri seviyorum. Bunlara çok nadir rastlanıyor. Ne tesadüftür ki sahipleri yabancı 2 beğendiğim yerin de.

Böylece biz, kızım 3 yaşına gelene dek haftada 3 kere oyun grubuna gitmiş oluyoruz kışları, bu bence çok yeterli ve güzel bir süre. Hem bağışıklık, hem paylaşım, hem konuşma, hal, tavır, hareket olarak çok faydasını gördüm. Geçen sene içeri girmek istemezdi, bu sene artık okula hazır gibi, içerde de oynuyor, paylaşıyor da. Onu tanıdığı bir yere okula gönderecek olmak hoşuma gidiyor. Çoğu çocuk 3 yaşına gelince pat diye yabancı bir yere gidiyor belki de. Güveniyorum, seviyorum ve eğitim şekillerini kendi yaşam tarzıma oldukça yakın ve uygun buluyorum.

1471235_10152046603184467_820500138_n

.