Makas ve Bıçak

Bu sabah internette 2.5 yaşında bir çocuğun makas kullanabildiğini gördüm…Şaşırmadım, ama günümüzde buna şaşıran 100 anne bulabilirim şu an sokağa çıksam. Düşündüm taşındım, neler oluyor bu insanlara diye.

2467_64322524466_500169466_2145411_7378243_n

jaipur

Bizim kız geçen kıştan beridir makas kullanıyor, demekki 1.5 yaşında başlamış. Bizim evde çocuk için pirizler kapatılmadı, sehpalar kaldırılmadı, merdivenlerse 1.5 yaşa dek güvenlik kapısı takıldı, çıkabiliyordu ama inemiyordu ve ben de onun peşinden takip eden bir anne değilim. Nasıl vakit buluyorsun herşeye denir sıklıkla, yemek de yapabilirim günde 2-3 kez dışarı çıkabilirim, yazı yazıp nette takılıp, film izleyip arkadaşları çağırabilirm vs. Bunların her birine yetişmek için önce çocuğu hayatın olağan bir parçası olarak kabul edip, sonra da rahat bırakmak gerekiyor, yani evin içinde çocuk peşinde koşmayı unutun.

Gelgelelim yazımın konusuna : El becerileri…Kaba motor ince motor denen hadiseler var, çok bilmiyorum ama anlıyorum ki çocuklar minik şeylerle uğraşmayı çok sever, biryerlere bişeyler tıkmak, mıncıklamak, kurcalamak, kesmek, biçmek, yapıştırmak, boyamak vs vs binbir türlü yolu var. Ben evde aktivite yapmıyorum özellikle, kızı gözlemliyorum, nelerle ilgileniyor, dönemsel olarak değişiyor elbette.

Bizde kum, toprak, çamur en önemli malzemelerden, salyangoz, kedi, köpek, karınca, uğurböceği, kozalak, kabuklar, dallar, yapraklar, ipler, boncuklar, hamur, boyalar ve kağıtlar da çok önemli…Kendisi keşvetti ben de bu ilgisi için ona imkan sundum bahçede.

Makas ise kreşte başladı daha çok, o dönem çocuk makasıydı sanıyorum, hiç unutmam kadının biri gelip ‘A aaa çocuğunuzun elinde makas vaaar!’ dediğinde, şaşırmasına şaşırmıştım…Karşılıklı şaşırıyoruz genellikle, şaşırana şaşır politikası çok tutuyor, enteresan, ne vardı ki ? makas işte, üstelik kreşteyiz ne olacaktı…

Sonra baktım benim kız makas ve kağıtla saatlerini geçiriyor, aldım kağıtları ve ikeadan 2li makas setini, özellikle de zigzag olanına bayıldı. Böylece benim makaslarımı da rahat bıraktı :)))

Şöyle deniyor, evet kullansınlar ama gözetim altında. Tabi gözetleyiniz ama ben mutfakta isem ve o da salonda makasla kesim yapıyorsa, ben onu gözetleyemem açıkçası, yani şu an 2.5 yalında bir kaza olmadı, demekki neymiş ? Çocuğu rahat bırakınca o biliyor zaten, diğer bir deyişle, Su akar yolunu bulur.

İlkokulda falan makas kullanamayan çocuklar varmış…yazık, yorum yapmayayım ama suç şimdi çocuğun mu annenin mi ?

Bıçak ise daha farklı, tabiki çatal kaşıkla 1 yaşından beri yemek yiyebilen bir çocuğun bıçak kullanması da olasıdır. 2 yaşından sonraya denk gelir bıçakla meyve sebze kesmesi, ileri gidip peyniri kesip, bıçağın ucuna takıp ağzına atması. Bu konuda da baktım bir kaza olmuyor, tamam dedim, istiyorsan yap. Domates şeftali vs kesti, ben mutfakta yemek yaparken o da meyveleri kesip yemekle meşgul olabiliyor, bence harika.

El becerileri gelişmiş, kısıtlanmadan hareket edebilen, anne babasının yaşam biçimi değişmeden büyütülen, doğa ile içiçe, kendine güvenli, herşeyi yaşayarak öğrenen -okuyarak değil- bir dünya vatandaşı yetiştirmek benim hayalim. Olay kariyer yapsın, en iyi okullarda okusun, evlensin değil, bunlar gelip geçici, maddesel istekler şu an bana göre, daha farklı bir tat arıyorum, henüz türk kaynaklarda bu tarz yaklaşımlara çok rastlamadım. Ama harika yabancı bloglar var. Üstelik ilk çocukluk yıllarında kazanılan beceriler ve deneyimlenenler, bütün bir hayatı etkileyecek, buna da eminim.

Bu sebepten, ne kadar az beton, ne kadar az teknoloji, ne kadar çok temiz hava bol güneş alsa ve çocukluğunu gerçek bir çocuk gibi yaşasa bana kar. Tabii ona da.

Şans yanımızda olsun Ganesh 🙂