Kreş – Hastalık diyenlere diyeceğim var

Sıklıkla duyuyorum 3-4 yaşında çocuklar o yaşa dek evde bir büyükle kapanmış, nasıl vakit geçirmişler bilmiyorum özellikle de kışları ama artık anaların bakanların anneannelerin canına tak etmiş, bu artık böyle olmuyor diyerekten kreşe yollama kararları alınmış…Beraberinde sorular, sorunlar…

İlk göze çarpan, çocuğum bana çok bağımlı, beni bırakmaz. Evet ilk yıllar eğer imkan var ise anne bakmalı öncelikle ama anne çalışıyor ise bakan kişi de pekala oyun evine götürebilir çocuğu.Eğer eve kapatır hiç bir yere çıkarmazsanız da bağlılıktan öte bağımlılık geçirmesi baya olası.

Oyun evi nedir ?

Oyun evi bir kere kreş değildir, annenin gözetiminde 0-3 yaş çocukları gider, mekan onlara göre düzenlenmiştir, oyuncaklar  vardır, bir gözetmen ve öğretmen aranmaz, talep edilmez, bahçesinde envai çeşit park ıvır zıvırları, trombolin hatta hayvanlar bulunan sıcak sosyalleşme ortamlarıdır.

Faydası nedir ?

Öncelikle anneler birbirleri ile tanışırlar, öte yandan emekleyen bir bebek bile oyun evinde çok keyifli vakit geçirebilir, 10 aylıkken gittik, daha da önceden gidilebilirmiş 3 aylıktan beri mesela. Herkes koşarken kızım emeklerdi bahçede bile, sonra yürümeye başladı, artık zıplama modunda, şu an 20 aylık. Arkadaşlar edindi, onları tanıyor, hatırlıyor, evdeyken soruyor, onları özlüyor, seviyor. El ele tutuşup dolaşıyorlar, oyuncakları paylaşmayı öğreniyorlar, birbirleri ile oynamayı ya da en azından zarar vermemeyi öğreniyorlar.

Oyun evine biz ayakkabılarla giriyoruz ve bunda bir sakınca görmüyoruz, hiç bir çocuğun bu sebepten hastalanacağına asla inanmıyorum. Parkta sokakta bahçede de yerlerde sürünür her yeri eller çocuk dediğin, önüne geçilmesi mümkün olmuyor.

Erken dönemlerden itibaren cidden fanus içinde yetiştirilen, toprağa çıplak ayakla bile bastırılmamış çocuklarda ise kreş dönemi sıkıntılar yaşanması çok doğal geliyor bana. Evin steril ortamına alışmış, parkta bile onu elleme, onu yeme diye uyarılar almış, sürekli peşinde bezle gezilen çocuklar var malesef. İşta bu yüzden, çocukların kreşe başladıklarında hastalanmaları sanırım olası. Ama bunun önlemi bu yazıda saklı.

Çocuklarımızı eve hapsetmeyelim, etrafımıza sorup soruşturalım, biliyorum şehirlerde saydığım imkanlara sahip yerler yok malesef, bazı oyun evleri tamamen ticari kaygılarla işe başlamış, fahiş fiyatlar, renkli internet sayfaları ile ebeveynleri kandırma peşinde. Hatta bazıları anneleri dahi almıyormuş ki bu da 0-2 yaş için çok uygun gelmiyor kulağa, neden ki ?

Anneler zaten çocuğun peşinden koşmuyor oyun evlerinde, bir kenarda oturuyorlar, çocuklar güvenli bir alanda tadını çıkartıyor, yoruluyor, tatmin oluyor, enerjisini atıyor, daha iyi yiyor, daha çok ve uzun uyuyor. Çocukların enerjileri aşırı yüksek ve gereksinimleri var. İhtiyaçlarına gereken cevap verilen çocuklar daha sakin ve uyumlu da oluyorlar. Yorulan çocuk ise yatağa koyduğun anda uyuyor ve iddia ediyorum öğlen 3-4 saati buluyo bazen uyanması. Tabiki açıkhavada özellikle çok daha fazla acıkıp iştahla herşeyi de yiyorlar.

Kızımın yemek seçmemesi, sosyal ve uyumlu olması bir avantaj elbette ama bunda benim katkım da var zannediyorum zira sosyalleşmesi için imkanları yaratmaya gayret ediyorum. Özellikle yemeyen çocukların bu tip ortamlarda diğer çocuklardan görerek de yiyeceğine ya da en azından acıkacağına inanıyorum.

Hastalık içinse diyebileceğim bir şey yok, hastalık olmadı, o kadar çok çocukla sıksık bir araya gelmesine, vitamin kullanmamama rağmen olan biten burnunun akması arasıra, onu da hiç hastalıktan saymıyorum. ayrıca hastalansa bile çocuk bu, daha normali olamaz. Çocuklar bir araya gelmeliler ki mikroplara erkenden alışıp bağışıklıkları güçlensin, bir de her şeyi yiyorsa korkulacak hiç bir şey yok 🙂

Bol oyunlu günler.